Czas jest plastyczny. 50 minut przebiega różnie. Czasem osoba kliencka na koniec jest zaskoczona „to już?”, czasem po 20 minutach mówi: właściwie już mam to, po co tu przyszłam/przyszedłem.
Bywa, że w 3 minuty na sesji zdarzy się więcej rozwoju niż przez ostatnie pół roku (chociaż gdyby nie to pół roku, być może te 3 minuty nie byłyby możliwe?).
Tak naprawdę wskazania zegara mają się nijak do tego, ile się wydarzyło, trudno byłoby mierzyć rozwój osoby klienckiej podczas sesji w minutach.
Używamy jednak zegara, żeby zadbać o organizację pracy, koncentrację i balans między pracą a odpoczynkiem.
Czas trwania sesji terapeutycznych jest kwestią nieprzypadkową, a wybór 50 minut opiera się na badaniach naukowych oraz praktyce klinicznej. Taki czas trwania sesji sprzyja efektywności i skuteczności procesu terapeutycznego.
Praktyka gabinetowa wskazuje, że około 50 minut to optymalny czas, w którym można nawiązać dobry kontakt, jednocześnie minimalizuje zmęczenie zarówno terapeutki/terapeuty, jak i klientki/klienta. Praca terapeutyczna wymaga uwagi, zaangażowania emocjonalnego oraz mentalnego, a ograniczenie sesji do 50 minut pozwala utrzymać wysoki poziom skupienia przez całe spotkanie.
Co więcej dłuższe sesje sprawiają wrażenie „niekończącego się czasu”, co u niektórych klientów wywołuje efekt opowiadania całego życia ze szczegółami, a co za tym idzie utratę skupienia na celu, w którym się przyszło.
Najczęściej po 35 minutach to, co najważniejsze na sesji jest już za nami. Czas, który jeszcze pozostał (10-15 minut) potrzebny jest na podsumowania i domykanie sesji, oraz ewentualne ustalenie, co dalej.
W 50 minut można popracować terapeutycznie unikając przeciążenia emocjonalnego, co jest kluczowe dla utrzymania długoterminowej skuteczności terapii.
Dodatkowo regularność sesji terapeutycznych odgrywa istotną rolę w dochodzeniu do dobrostanu psychicznego. Umawianie się na sesje 50 minut ułatwia klientom planowanie regularnych, najczęściej cotygodniowych spotkań.
Po co terapeutce, terapeucie 10 minut między sesjami?
10 minut to i mało czasu, żeby
- zregenerować się między sesjami
- skorzystać z toalety
- przewietrzyć głowę: zapomnieć o historii poprzedniego klienta i przygotować czystą głowę dla następnego
- wymienić szklanki, dolać wody do karafki
- odnaleźć nazwisko następnego klienta i odszukać notatki dotyczące jego procesu, przeczytać je na świeżo
- ew. przestawić meble
- sprawdzić komunikator i ewentualnie odpowiedzieć na wiadomości od bliskich
Każda minuta jest cenna.
Dlaczego nie powinno się przeciągać sesji?
Postaraj się przychodzić maksymalnie 2 minuty przed i wyjść sprawnie od razu po sesji. Każda minuta ciszy i regeneracji między klientami jest dla terapeutki / terapeuty cenna.
W ten sposób pozwolisz terapeutce/ terapeucie na mikro-regenerację między sesjami i okażesz szacunek dla jej jego pracy.
Pamiętaj także, aby nie przychodzić za wcześnie.
A co z sesjami dla par? Czy nie powinny być dłuższe? W innym ośrodku trwają 1,5 godziny.
Z mojego doświadczenia wynika, że nie. 50 minut całkowicie wystarcza, a nawet bywa nadmiarem czasu, natomiast dłuższe sesje są zbyt męczące dla wszystkich uczestników procesu. Półtorej godziny zachęca do prowadzenia rozbudowanej narracji, co rozmywa cel spotkania i bywa niezrozumiałe dla partnerki/partnera (ale kochanie, przecież nie przyszliśmy tu opowiadać pani Beacie całego swojego życia).

Sesje trwające 50 minut są zatem najskuteczniejsze w osiąganiu celów terapeutycznych. Taka sesja pozwala na zanurzenie się w tematykę, umożliwiając klientowi i terapeucie dobre zrozumienie problemów oraz skuteczniejszą pracę nad nimi przy zachowaniu zdolności do koncentracji i mentalnej pracy nad problemem.
ZOBACZ TAKŻE:
- 5 sygnałów, że to czas rozpocząć psychoterapię
- Celebryci na terapii par
- Co robisz ze swoją frustracją?
- Co to jest DDA?
- Co to jest DDD? Jak Terapia Skoncentrowana na Rozwiązaniach może pomóc dorosłym dzieciom z rodzin dysfunkcyjnych?
- Co to jest GRSD?
- Co to jest niemonogamia? Przewodnik po różnorodności relacji
- Czy osoba wierząca w Boga może korzystać z terapii par?
- Czy terapeut_a par może się rozwieść? Czy rozwód jest porażką?
- Czy terapia par pomaga?
- Czy z terapii par może skorzystać osoba w poliamorii? Czy może przyjść z więcej niż jedną, jednym partnerem?
- Jak być blisko z osobą mającą cechy „borderline”? I jak w ogóle rozpoznać osobę z „borderline”?
- Jak być blisko z osobą mającą cechy narcystyczne? Poznaj zaklęcie
- Jak być blisko z osobą o cechach histrionicznych?
- Jak być blisko z osobą o cechach socjopatycznych?
- Jak przygotować się do pierwszej sesji terapii par?
- Jak wybrać terapeutę, psychoterapeutę? Jaki nurt terapii wybrać?
- Jak wybrać terapeutkę lub terapeutę dla pary jednopłciowej
- Jak wygląda terapia małżeńska? Co mówić na terapii małżeńskiej?
- Jak znaleźć spokój w chaosie? 5 praktycznych kroków, które odmienią Twoje życie
- Języki miłości
- Kiedy terapia nie ma sensu?
- Kiedy terapia par nie ma sensu?
- Kiedy terapia rodzinna będzie dobrym rozwiązaniem?
- Kim jest mediator?
- Kłótnie przy dziecku – jak wpływają na rozwój i psychikę dziecka?
- Krótkoterminowa terapia par – na czym polega?
- Laboratorium miłości Gottmana
- NVC – komunikacja bez przemocy
- O parach jednopłciowych
- Recepta Społeczna – co to jest?
- Sesje Empatyczne: klucz do zrozumienia siebie i uzdrowienia relacji
- Skuteczność leków SSRI (selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny)
- Słowniczek
- Style przywiązania
- Systemic Consensing czyli Uzgodnienia Systemowe jako wsparcie terapii par
- Terapia małżeńska – na czym polega i jak może pomóc?
- Terapia par – to nie ostateczność, to inwestycja w przyszłość!
- Terapia par po zdradzie – skuteczna pomoc w odbudowie związku
- Terapia par TSR i NVC w Warszawie
- W jakich sprawach prowadzi się mediacje a w jakich terapię par?